Hırvatistan Nüfusu Başkenti Para Birimi Milli Takımı Vizesi – TREND SOKAK
arama

Hırvatistan Nüfusu Başkenti Para Birimi Milli Takımı Vizesi

  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • paylaş
  • admin

Hırvatistan (Hırvatça: Hrvatska söyleyiş: [xř̩ʋaːtskaː]), resmî adıyla Hırvatistan Cumhuriyeti (Hırvatça: Republika Hrvatska Bu ses hakkında dinle ), Avrupa’da Orta Avrupa, Balkanlar ve Akdeniz’in kesişme noktasında bulunan üniter demokratik bir parlamenter cumhuriyet. Başkenti aynı zamanda en büyük kenti Zagreb olan devlet, başkentin dışında 20 idari bölgeye bölünmüştür. Hırvatistan kıtasal alanı ve binden fazla adasıyla 56.594 km²’lik bir yüzölçümüne sahiptir. Ülkenin 4,29 milyonluk nüfusunun büyük çoğunluğu Hırvat’tır ve en büyük din Katolikliktir.

Hırvatlar ilk olarak 7. yüzyılın başlarında bugün Hırvatistan olarak bilinen bölgeye gelmişler ve 9. yüzyıla doğru iki düklükten oluşan bir devlet kurmuşlardır. Tomislav’ın 925 yılında ilk kral olmasıyla birlikte Hırvatistan bir krallığa dönüşmüştür. Hırvatistan Krallığı 2 yüzyıla yakın bir süre boyunca bölgede egemen olmayı sürdürmüş, Kral IV. Petar Krešimir ve Dmitar Zvonimir dönemlerinde altın çağını yaşamıştır. 1102 yılında Macaristan Krallığı ile birlik olmuş, 1527’deki Osmanlı fethinden sonra Hırvatistan Parlamentosu Habsburg Hanedanı’ndan I. Ferdinand’ı Hırvatistan tahtına çıkarmıştır. 1918 yılında I. Dünya Savaşı’ndan sonra Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’ndan bağımsızlığını ilan eden Sloven, Hırvat ve Sırp Devleti’nin içinde yer alarak Yugoslavya Krallığı’nın kurucuları arasında yer aldı. II. Dünya Savaşı boyunca kısa dönem faşist bir kukla devlet olan Hırvatistan Bağımsız Devleti adı altında yönetilen ülke savaştan sonra Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti’nin kurucu ve bileşenleri arasında yer aldı. Haziran 1991’de bağımsızlığını ilan eden 8 Ekim 1991’de bağımsız olan Hırvatistan, bağımsızlığın üzerine 4 yıl boyunca süren bir savaş geçirdi.

Hırvatistan bugün oldukça yüksek hayat standartları, ortalama ömür, okur-yazarlık oranları ve homojen gelir dağılımı oranlarıyla Orta Avrupa ülkeleri arasında yüksek eğitim, sağlık, yaşam kalitesi ve ekonomik dinamizm standartlarına sahiptir. Uluslararası Para Fonu tarafından gelişmekte olan ülke olarak sınıflandırılan ülke, Dünya Bankası tarafından yüksek gelirli ekonomi olarak tanımlanmaktadır. Hırvatistan Birleşmiş Milletler, Avrupa Konseyi, NATO, Dünya Ticaret Örgütü ve CEFTA üyesi olup Akdeniz Birliği’nin kurucu üyelerindendir. 1 Temmuz 2013 tarihinden itibaren ise Avrupa Birliği üyesi olmuştur.

Hırvatistan Cumhuriyeti

Republika Hrvatska
Hırvatistan
Bayrak Arma
Slogan: none
(Historically “Antemurale Christianitatis” (Latin),
“Bulwark of Christianity”)
Marşı: Lijepa naša domovino
Güzel Anavatanımız

Menü
0:00
 Hırvatistan konumu  (koyu yeşil)– Avrupa'da  (yeşil & koyu gri)– Avrupa Birliğinde  (yeşil)
Başkent  Zagreb
45°48′K 16°0′D
En büyük şehir Zagreb
Resmî diller Hırvatça
Hükûmet Üniter demokratik parlamenter cumhuriyet
 • Devlet Başkanı Kolinda Grabar-Kitaroviç
 • Başbakan Andrej Plenković
Kuruluşu
 • Tarih 7. yüzyıl’ın ilk yarısı
 • Orta Çağ düklüğü 4 Mart 852
 • Bağımsızlık 21 Mayıs 879
 • Hırvatistan Krallığı 925
 • Macaristan ile birlik 1102
 • Habsburg Krallığı’na katıldı 1 Ocak 1527
 • Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’ndan ayrıldı 29 Ekim 1918
 • Yugoslavya’dan ayrıldı 25 Haziran 1991
 • Su (%) %0,227
Nüfus
 • 2012 tahmini 4.267.558 (127.)
 • 2011 sayımı azalış 4,284,889 (128.)
 • Yoğunluk 75.8/km2 (126.)
196,3/mil2
GSYH (SAGP) 2006 tahmini
 • Toplam 69,834 milyar $ (67.)
 • Kişi başına 15.550 $ (46.)
Gini 29[1]
Hata: Geçersiz Gini değeri
İGE (2004) artış 0.846
Hata: Geçersiz İGE değeri · 44.
Para birimi Kuna (kn)  (HRK)
Zaman dilimi OAZD (UTC+1)
 • Yaz (YSU) OAYZD (UTC+2)
Telefon kodu 385
Internet TLD .hr

 

Ülke ekonomisinin büyük bölümü hizmet sektörüne dayalıyken sanayi ve tarım diğer büyük sektörlerdir. Dünya’nın en çok tercih edilen 18. turistik ülkesi olan Hırvatistan, özellikle yaz ayları boyunca turizm sektöründen büyük gelir elde eder. Devlet, kayda değer hükümet harcamalarıyla ekonomiyi bir ölçüde kontrol eder. Avrupa Birliği ülkenin en önemli ticaret ortağıdır. 2000 yılından beri özellikle Pan-Avrupa koridorları üzerindeki ulaştırma rotaları ve tesisler üzerinde altyapı çalışmaları gerçekleştirmektedir. İç kaynaklar Hırvatistan enerjisinin kaydadeğer bir bölümünü oluşturmaktadır. Hırvatistan medya ve yayıncılık alanında çok sayıda kamu kurumunu ve kurumsal yatırımlar yoluyla kültürü desteklerken, evrensel bir sağlık sistemi ve ücretsiz ilköğretim ve ortaöğretim sağlar.

 

Tarihöncesi ve Antik dönem

Ana maddeler: Tarihöncesi Hırvatistan, İllirya ve Dalmaçya (Roma eyaleti)

Khoroáthos adının vurgulandığı Tanais Tableti.

Bugün Hırvatistan olarak bilinen bölgede tarihöncesi dönemde yerleşim bulunmaktaydı. Hırvatistan’ın kuzeyindeki Krapina bölgesinde ortaya çıkan Neanderthal fosilleri Eski Taş Çağı’na tarihlenmiştir.[2] Ülkenin bütün bölgelerinde Eski Taş Çağı ve Bakır Çağı’ndan kalıntılar bulunmuştur.[3] Ülkedeki antik yerleşimlerin büyük çoğunluğu ve en önemli üçü-Starčevo, Vučedol ve Baden kültürleri kuzeydeki nehir yataklarında bulunmaktadır.[4][5] Hırvatistan’da Demir Çağı İlliryalı Hallstatt ve Kelt La Tène kültürlerinden izler bırakmıştır.[6]

Çok daha sonraları bölgeye bir yandan Liburniyanlar ve İlliryalılar gelirken diğer yandan ilk Yunan kolonileri Vis ve Hvar’da kuruldu.[7] MS 9 yılında bölge Roma İmparatorluğu’na bağlandı. İmparator Diocletianus MS 305 yılında inzivaya çekilince Split kentine büyük bir saray inşa ettirdi.[8] 5. yüzyıl boyunca son Batı Roma İmparatorlarından Julius Nepos, küçük imparatorluğu bu saraydan yönetmiştir.[9] Bu dönem Avarlar ve Hırvatların 7. yüzyılın ilk yarısında bölgeye gelmesi ve neredeyse bütün Roma kentlerini yıkmasıyla sona erer. Roma’dan hayatta kalanlar kıyıdaki daha uygun alanlara, adalara ve dağlara çekildi. Dubrovnik bu kişilerden Epidarius tarafından kurulmuştur.[10]

Hırvatların etnogenetik kökeni bilinmemekle birlikte buna ilişkin birçok teori vardır. Bunlardan Slav ve İranlı teorileri en sık ortaya atılan teorilerdir. En çok kabul edilen görüş Kavimler Göçü’yle birlikte Beyaz Hırvatların, Beyaz Hırvatistan‘dan göçtüklerini ileri süren Slav teorisidir. Buna karşın diğer teori ise Yunanca yazılan Tanais Tabletleri’ndeki Χορούαθ[ος], Χοροάθος ve Χορόαθος (Khoroúathos, Khoroáthos, ve Khoróathos) sözcüklerine dayanarak ortaya atılan, bu sözcüklerin İranlı kökene sahip Hırvatlar olduğunu ileri süren görüştür.[11]

Orta Çağ

Ana maddeler: Hırvatistan Krallığı (925–1102), Hırvatistan Krallığı (1102–1526) ve Ragusa Cumhuriyeti

Baška tableti, Glagol alfabesi ile yazıldığı bilinen en eski kaynaktır.

10. yüzyılda Bizans İmparatoru VII. Konstantinos tarafından yazdırılan De Administrando Imperio‘ya göre Hırvatlar bugün Hırvatistan olarak bilinen bölgeye 7. yüzyılın başlarında gelmişlerse de bu tez Hırvatların bölgeye 6. yüzyıl ile 9. yüzyıl arasında geldiğini savunanlar tarafından çürütülmeye çalışılmaktadır.[12] Sonraları doğrulanan Einhard’ın 818 yılında yazdığı kayıtlara göre, Ljudevit Posavski ve Borna tarafından yönetilen Pannonia ve Dalmaçya adı altında iki düklük kuruldu. Bunlar Francia’ya bağlı vassal bir bölge olan Hırvatların ülkesi hakkında yazılmış ilk belgelerdir.[13] Bölgedeki Fransız üstünlüğü 20 yıl sonra Mislav’ın hükümdarlığı ile birlikte sona ermiştir.[14] VII. Konstantinos, Hırvatların Hristiyanlaşma sürecinin 7. yüzyılda başladığını söylese de Hırvatların Hristiyanlaşması genellikle 9. yüzyıla tarihlenir.[15] Papa tarafından tanınan ilk Hırvat hükümdarı Branimir’dir ve Papa VIII. Ioannes 878 yılında ona Dux Croatorum (Hırvatların Dükü) lakabını takmıştır.[16]

Orta Çağ’da ve 1991-1992 kuşatması’nda kentin savunulmasına katkı sağlayan Dubrovnik surları.

Tomislav, Hırvatistan’ın Papalık tarafından kral olarak tanınan ilk hükümdarıdır. Papa VIII. Ioannes tarafından 925 yılında kendisine gönderilen bir mektupla bu unvanı almıştır. Macar ve Bulgar istilalarına karşı başarı göstererek Hırvat krallarının etkisini daha da yaymıştır.[17] Orta Çağdaki Hırvat Krallığı, IV. Petar Krešimir (1058-1074) ve Dmitar Zvonimir’in (1075-1089) hükümdarlıkları dönemlerinde altın çağını yaşamıştır.[18] 1091 yılında II. Stjepan’ın ölümüyle birlikte Trpimirović hanedanı sona ermiş, Macar Kralı Ladislaus, Hırvatistan Krallığı üzerinde hak iddia etmiştir. Bu iddialar karşısında bir savaş meydana gelmiş ve 1102 yılında Macar Kralı Coloman döneminde Hırvatistan, Macaristan ile birleşme yoluna gitmiştir.[19]

İlerleyen dört yüzyıl boyunca Sabor adında bir parlamento ve kral tarafından atanan Ban adında valiler tarafından yönetildi.[20] Bu dönemde Osmanlı fetihleri ve kıyıların kontrolü için Venedik Cumhuriyeti ile mücadelelere girişti. Venedik, bağımsızlığına kavuşan Dubrovnik şehir devleti dışında, 1428’de Dalmaçya’nın büyük bölümünün kontrolünü ele geçirdi. Osmanlı fetihlerine karşı 1493’te yapılan Krbava Muharebesi ile 1526’da yapılan Mohaç Muharebesi kesin Osmanlı zaferiyle sonuçlandı. Kral II. Lajos’un Mohaç’ta ölmesinden sonra Cetin Parlamentosu, 1527 yılında Habsburg Hanedanı’ndan I. Ferdinand’ı, Osmanlı fetihlerine karşı koruma sağlaması koşuluyla Hırvatistan’ın yeni hükümdarı olarak seçti.[20][21] Bu devir, Frankopan ve Šubić gibi soylu yerli ailelerden birçok kişinin Ban mevkisine yükselmesiyle sonuçlandı.[22]

Coğrafya

Ana madde: Hırvatistan coğrafyası

Hırvatistan’ın topografik haritası.

Doğuda Sırbistan, güneydoğuda Bosna-Hersek, kuzeybatıda Slovenya, kuzeydoğuda Macaristan ve güneyde Karadağ ve Adriyatik Denizi ile çevrili olan Hırvatistan Orta ve Güneydoğu Avrupa’nın kesişim bölgesinde bulunur. 42°-47° kuzey paralelleri ile 13°-20° doğu meridyenleri arasında bulunan ülkenin en güneyde kalan bölümü Bosna-Hersek’in Neum kentinin araya girmesi nedeniyle ülkenin geri kalanıyla kara bağlantısına sahip değildir.[23]

HIRVATISTAN’dan yönler
Flag of Slovenia.svg Slovenya Flag of Slovenia.svg Slovenya
Flag of Hungary.svg Macaristan
Flag of Hungary.svg Macaristan
Spring Runoff in the Adriatic Sea.jpg Adriyatik Denizi
Compasspoint-nw.png K Compasspoint-ne.png
B RoseVents.svg D
Compasspoint-sw.png G Compasspoint-se.png
Flag of Serbia.svg Sırbistan
Spring Runoff in the Adriatic Sea.jpg Adriyatik Denizi Flag of Montenegro.svg Karadağ
Spring Runoff in the Adriatic Sea.jpg Adriyatik Denizi
Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Bosna-Hersek

Ülke 56.594 km²’lik bir alana yayılır ve bunun 56.414 km²’si kara, 128 km²’si ise iç sulardır. Bu yüzölçümüyle dünyanın en büyük 127. ülkesidir.[24] Rakım Dinar Alplerine doğru yükselir ve güneyde Bosna-Hersek sınırına yakın bir noktada bulunan Dinara’da 1831 metre ile en yüksek noktaya ulaşır,[24] ülkenin güneybatı sınırının tamamını kaplayan Adriyatik Denizi’nde 0’a iner. Ülke bin kadar ada ve adacığa sahipken bunların ancak 48’i yerleşime açıktır. En büyük adalar 405 km² kararlık yüzölçümleriyle Cres ve Krk adalarıdır.

Biokovo, Dalmaçya'daki en yüksek dağ tepesidir.
Biokovo, Dalmaçya’daki en yüksek dağ tepesidir.
Biokovo, Dalmaçya'daki en yüksek dağ tepesidir.
Plitvice Gölleri, UNESCO Dünya Miras Listesi’ne dahildir.

Büyük nehirler Sava, Drava, Kupa ve Tuna, Hrvatsko Zagorje’nin dağlık kuzey partları ve Slavonya’nın ovalık kuzey bölgelerinden geçer. Ülkenin en doğusundaki Vukovar boyunca akan ve ülkenin Sırbistan’la olan sınırının bir bölümünü çizen Tuna, Avrupa’nın en uzun ikinci nehridir. Adriyatik kıyısı ve adalara yakın orta ve güney bölgeler, alçak dağ ve ormanlık arazilerden oluşur. Ülkede işletmeye değer oranda petrol, kömür, boksit, düşük kalite demir cevheri, kalsiyum, alçıtaşı, doğal asfalt, silis, mika, kil, tuz ve hidroelektrik bulunur.[24]

Karst topografya ülkenin Dinar Alpleri başta olmak üzere yaklaşık yarısını meydana getirir.[25] Ülkede birçok mağara bulunur ve bunların 49’u 250, 14’ü 500, 3’ü ise 1000 metreden daha derindir. Ülkenin en ünlü gölleri birbirine dolomit ve kireç taşı dizileri üstünden birbirine bağlanan 16 göl ve şelalelerinden oluşan Plitvice Gölleri’dir. Göllerin ünü birbirlerinden turkuaz, nane yeşili, gri ve mavi gibi değişik renkleriyle ayrılmalarıdır.[26]

İklim

Hırvatistan’ın çoğu Köppen iklim sınıflandırması tarafından tanımlanan ılık ve yağmurlu bir karasal iklimin etkisi altındadır. Aylık ortalama sıcaklık -3 °C (ocak) ile 18 °C (temmuz) arasında değişir. Ülkenin en soğuk bölgeleri 1200 metre yükseklikten sonra karlı orman ikliminin görüldüğü Lika ve Gorski Kotar iken en ılık bölgeler ise Akdeniz ikliminin görüldüğü Adriyatik kıyısı, özellikle de sıcaklığın deniz tarafından yönlendirildiği kıyının hemen iç kesimidir. Sonuç olarak sıcaklık farkları karasal bölgelerde daha belirgindir. Ülkede en düşük sıcaklık -35.5 °C ile 3 Şubat 1919’da Čakovec’de görülmüşken en yüksek sıcaklık 42.4 °C ile 5 Temmuz 1950’de Karlovac’da görülmüştür.[23]

Yıllık ortalama yağış miktarı coğrafi bölge ve egemen olan iklim türüne göre 600 mm ile 3500 mm arasında değişir. En düşük yağış miktarı Vis, Lastovo, Biševo, Svetac gibi dışta kalan adalarda ve Slavonya’nın doğu bölgeleriyken en yüksek yağış miktarı görülen yerler Dinar Alpleri ve Gorski kotar’dır. Egemen rüzgarlar kuzeydoğu ve güneydoğudaki bölgeleri hafif ılımanlaştırırken kıtasal alandaki egemen rüzgarlar kıtasal etkenler tarafından belirlenir. En hızlı rüzgarlar en soğuk aylarda kıyı boyunca genellikle bora ve kimi zaman sirokko şeklinde görülür. Ülkenin en güneşli bölgesi yıllık 2700 saatten fazla güneş gören Hvar ve Korčula iken onları yıllık 2000 saatten fazla güneşlenme süreleriyle Güney Adriyatik bölgesi, kuzey Adriyatik kıyısı ve Slavonya izler.[23]

Biyoçeşitlilik

Yönetim

İdari birimler

Ana madde: Hırvatistan’ın ilçeleri

Hırvatistan ilk kez Orta Çağ’da ilçelere bölünmüştür.[27] İdari bölümler zaman içinde Osmanlı fetihlerinde kaybedilen topraklar, bu toprakların özgürlüğünü kazanması, Dalmaçya, Dubrovnik ve Istria bölgelerindeki politik statünün değişmesine bağlı olarak zaman içinde değişmiştir. Bu geleneksel bölünme 1920’lerde Sloven, Hırvat ve Sırp Krallığı, ardından Yugoslavya Krallığı’nın oluşturduğu oblastlar ve banovinalar nedeniyle tamamen ortadan kalkmıştır.[28] Komunist yönetimindeki Hırvatistan, II. Dünya Savaşı’nda etken bir güç olan Yugoslavya’yı meydana getiren öğelerden biriydi ve bu dönemde idari yapılanma tümden değiştirilerek ülke 100 kadar belediyeye bölündü. 1992’de çıkarılan bir yasayla birlikte tekrar 1920’den önceki idari birimlere, ilçelere bölündü ancak 1918de Translithanyada oluşturulan 8 ilçe ve merkezleri Bjelovar, Gospić, Ogulin, Požega, Vukovar, Varaždin, Osijek ve Zagreb’in yanında 7 ilçe daha oluşturarak bölgeyi 15 ilçeye böldü.[29][30]

Ülke 1992’de tekrar ilçelere bölündüğünden beri 20 ilçe ve Zagreb Başkent Bölgesi’ne bölünmüştür. Zagreb bir ilçenin ve bir kentin sahip olduğu yetkilere sahiptir. İlçelerin sınırları birkaç kez değişikliğe uğradı; bu değişikliklerin en önemlisi 2006 yılında meydana gelmiştir. İlçeler toplam 127 kente ve 429 belediyeye bölünmüştür.[31]

Map of Croatian counties and county capitals. Zagreb is capital of the Zagreb County enveloping the city of Zagreb

Požega
Požega
Virovitica
Virovitica
Bjelovar
Bjelovar
Koprivnica
Koprivnica
Čakovec
Čakovec
Varaždin
Varaždin
Krapina
Krapina
Pazin
Pazin
Rijeka
Rijeka
Zagreb
Zagreb
Osijek
Osijek
Vukovar
Vukovar
Slavonski Brod
Slavonski Brod
Karlovac
Karlovac
Dubrovnik
Dubrovnik
Split
Split
Šibenik
Šibenik
Zadar
Zadar
Sisak
Sisak
Gospić
Gospić
Hırvatistan’ın idari birimleri
İlçe Merkez Alan (km²) Nüfus
Bjelovar-Bilogora Bjelovar 2,652 119,743
Brod-Posavina Slavonski Brod 2,043 158,559
Dubrovnik-Neretva Dubrovnik 1,783 122,783
Istria Pazin 2,820 208,440
Karlovac Karlovac 3,622 128,749
Koprivnica-Križevci Koprivnica 1,746 115,582
Krapina-Zagorje Krapina 1,224 133,064
Lika-Senj Gospić 5,350 51,022
Međimurje Čakovec 730 114,414
Osijek-Baranja Osijek 4,152 304,899
Požega-Slavonia Požega 1,845 78,031
Primorje-Gorski Kotar Rijeka 3,582 296,123
Šibenik-Knin Šibenik 2,939 109,320
Sisak-Moslavina Sisak 4,463 172,977
Split-Dalmaçya Split 4,534 455,242
Varaždin Varaždin 1,261 176,046
Virovitica-Podravina Virovitica 2,068 84,586
Vukovar-Syrmia Vukovar 2,448 180,117
Zadar Zadar 3,642 170,398
Zagreb ilçesi Zagreb 3,078 317,642
Zagreb kenti Zagreb 641 792,875

Dış ilişkiler

Ordu

Ekonomi

Ana madde: Hırvatistan ekonomisi

Turizm

Brač adasındaki Zlatni Rat Hırvatistan turizmi için önemli yerlerden biridir.

Türkevi, Rijeka’daki pazar

Hırvatistan’da turizm hizmet sektörünün büyük bölümünü oluşturur ve Hırvatistan gelirlerinin yaklaşık %20’sini oluşturur. Turizm endüstrisi gelirleri 2011 yılı için 6.61 milyar € olarak tahmin edilir. Bu pozitif etki Hırvatistan’ın perakende sektörü, endüstri malı satışları ve mevsimlik işçilik gibi alanlardaki gelişmiş iş hacminin oluşmasına katkı sağlar. Turizm endüstrisi ülkenin dış ticaret açığının kapanmasına büyük katkı sağladığı için dış satım olarak değerlendirilir.[32] Hırvatistan Bağımsızlık Savaşı’nın bitmesinden sonra ülkeye gelen turist sayısı 10 milyona yükselerek dört kata yakın bir artış göstermiştir.[23] Hırvatistan’daki turistlerin çoğu Hırvat turistler ve bir o kadar Alman, Sloven, Avusturyalı ve Çek’tir. Ülkeye gelen turistlerin kalış süresi ortalaması 4.9 gündür.[33]

Ülkeye gelen turistlerin çoğu Adriyatik Denizi kıyılarını tercih etmektedir. Opatija, 19. yüzyılın ortalarında ülkenin ilk tatil kasabası haline gelmiştir. Bu kasaba 1890’lara kadar Avrupa’nın en önemli sağlık merkezlerinden birine dönüşmüştür.[34] Kıyı ve adalar boyunca birçok tatil alanının açılmasından sonra, kitle turizminden yiyecek içecek pazarının büyümesine birçok servis sağlamıştır. Turizm sektörünün en önemli gelirleri deniz turizminden sağlanmakta olup ortaçağ kıyı kentleri ve yaz boyunca gerçekleştirilen birçok kültürel etkinlik dolayısıyla marinalara her yıl 16 bin kadar yat yaklaşmaktadır. Kıyıdan içeride kalan bölgeler dağ turizmi, agroturizm ve spalar gibi birçok alanda olanaklar sağlamaktadır. Bunların yanında başkent Zagreb de kıyıdaki kentler ve tatil kasabalarıyla yarışan önemli bir turizm bölgesidir.[35] Kirlenmemiş deniz doğası, birçok doğal rezervleri ve 116 Mavi Bayraklı plajı ülke için bir övünç kaynağıdır.[36] Bu özellikleriyle Hırvatistan dünyanın en çok turist alan 18. ülkesidir.[37]

Altyapı

Demografi

2011’deki nüfus sayımına göre 4.29 milyonluk nüfusuyla dünyanın 125. kalabalık ülkesi[38] olan Hırvatistan’da kilometrekareye 75.9 kişi düşer ve ortalama yaşam süresi 75.7 yıldır. Kadın başına 1.5 çocuk düşer ve bu dünyanın en düşük oranlarından biridir. 1991 yılından beri ülkedeki ölüm oranı sürekli olarak doğum oranını geçmektedir.[23] 1990’lı yıllardan beri ülke çok sayıda göçmen almaktadır ve bu sayı 2006 yılında 7000den fazla olmuştur.[39] Hırvatistan İstatistik Bürosu’na göre ülkenin nüfusu 2051 yılına gelindiğinde doğum oranlardaki azalmalar ve göç oranlarında bağlı olarak 3.1 milyona kadar düşecektir.[40] Hırvatistan’ın nüfusu 1857’de 2.1 milyondan, 1991’de 4.7 milyona yükselerek tavan yapmıştır. 1921 ve 1948’de iki dünya savaşı nedeniyle nüfus sayımı yapılmamıştır.[23] Demografik geçiş sürecini 1970lerde tamamlayan ülkenin[41] son zamanlarda nüfus artış hızı negatiftir.[24] Yine son zamanlarda Hırvatistan hükümeti yabancı işçilere koyduğu kotayı %40 artırmak için baskı görmektedir.[42] Göçmen politikasıyla uyumlu olarak Hırvatistan göçmenleri ülkeye geri dönmeleri için ikna etmeye çalışmaktadır.[43]

Hırvatistan’da din[44]
din yüzde
Katoliklik
87.8%
Ateizm ya da Agnostisizm
5.2%
Ortodoks
4.4%
İslam
1.3%
Protestanlık
0.3%
Diğerleri ve bilinmeyenler
0.9%

Ülkedeki nüfusun azalması problemi ayrıca Hırvatistan Bağımsızlık Savaşı’nın sonuçlarından biridir. Savaş boyunca birçok kişi yerinden olmuş ya da göç etmiştir. 1991’de Sırpların çoğunlukta olduğu bölgelerdeki 400.000’den fazla Hırvat ve diğer Sırp olmayan etnisiteler ya bulundukları yerlerden Hırvatistanlı Sırp güçleri tarafından uzaklaştırılmış ya da şiddetten kaçmak zorunda kalmıştır.[45] 1995’te savaşın son günleri boyunca 120.000 binden fazla[46] hatta belki 200.000 kadar Sırp[47] Fırtına Harekâtı’yla yaklaşan Hırvat güçlerinin gelmesinden önce bölgeden kaçmıştır. Savaştan sonraki on yılda savaş boyunca yerlerinden olan 300.000 kadar Sırp’ın ancak 117.000’i ülkeye geri dönmüştür.[48] Hırvatistan’da yaşayan Sırpların çoğu Hırvatistan Bağımsızlık Savaşı’nda işgal edilen alanlarda asla yaşamamıştır. Sırplar sadece daha önce yerleşik oldukları alanın bir kısmına Bosna-Hersek, özellikle de Sırp Cumhuriyeti’nden gelen Hırvat mültecilerin yerleştirilmesinin ardından kalan diğer alanlara yeniden yerleşmişlerdir.[49][50] Hırvatistan nüfusunun %89.6’sı gibi bir rakamla büyük çoğunluğu Hırvattır. Geriye kalan nüfus %4.5 ile Sırplar ve %5.9 ile Boşnaklar, Macarlar, İtalyanlar, Slovenler, Almanlar, Çekler, Romanlar ve diğerleridir.[24] En büyük dinler nüfusun %88’inin inandığı Katoliklik, %4.4’ünün inandığı Ortodoksluk, %0.4’ünün inandığı diğer Hristiyan mezhepleri ve %1.3’ünün inandığı İslam’dır. Geriye kalan nüfusun %5.2’si inançsızken %0.9’unun inancı bilinmemektedir

etiketlerETİKETLER
Üzgünüm, bu içerik için hiç etiket bulunmuyor.
editörün seçtikleri EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ